انواع دانشکده های هنری MARTIAL از طریق سلسله های فئودال

تعداد بازدید ها: 579

    در طول تکامل بشر از تاریخ قرون وسطایی باستان ، امپراطوریهای قدرتمند در شرق (مغولستان ، چین ،) یا در غرب (روم ، یونان ،) همیشه می خواست كشورهای فقیر را در داخل یا خارج از منطقه تسخیر كند تا ایدئولوژی سلطنت آنها را برآورده سازد.

    همچنین در تاریخ تکامل در تاریخ مدرن و معاصر ، کشورهای متمدن غربی با اختراعات علمی (برق ، بخار ، کشتی ، سلاح) راههای خود را برای حمله به کشورهای در حال توسعه در شرق و بهره برداری از آنها به عنوان مستعمرات برای خدمت به دموکراسی و سرمایه داری پیدا کردند.

    در طول تکامل ، ویتنام [ویتنام] هدف از تهاجم ها "متمدن شدن" شد.

    از این رو، تمدن ویتنام تحت تأثیر تمدن های بسیاری از چین ، ژاپن ، هند ، اروپا ، ایالات متحده قرار گرفت.

    از گروه های قومی که زبان و فرهنگ چینی را وام گرفته اند تا فرهنگ ملت را در طول تاریخ قرون وسطی میانه ، در تاریخ مدرن و معاصر توسعه دهند (از اواخر قرن 19), ویتنام [ویتنام] برای استفاده از اسکریپت های لاتین در جهان چین تغییر کرد1 در شرق آسیا: یک نام [یک نام(ویتنام), دونگ (کره جنوبی), یاماتو (ژاپن) ،

    از قرون وسطایی تا تاریخ مدرن (تا اینکه ارتش فرانسه کنترل خود را در ویتنام در اواخر قرن 19 تحمیل کرد) ، سیستم آموزش سنتی در ویتنام [ویتنام] عمیقا تحت تأثیر بنیادهای کنفوسیوس برای هزاران سال تاریخ قرار داشته است.

    بنابراین ، آموزش طبقه حاکم برای کمک به محافظت و توسعه سلسله های فئودالی ، روش آموزش مورد استفاده در ویتنام [ویتنام] پیدا کردن استعدادها هیچ تفاوتی با مدل چینی نداشت.

    با تلاش برای یافتن اطلاعات در مورد این موضوع ، می توانیم به طور خلاصه از طریق مطالب اساسی به شرح زیر برویم:

    ملت ویتنام خیلی زود به روشهای آموزش برای انتخاب منابع انسانی و استفاده از افراد با استعداد برای ارث بردن سلسله یا قدرت و تغییرات سیاسی فکر کرد.

    هنگام انتخاب رهبران نظامی برای دربار فئودال ، دو روش وجود داشت:

    La روش اول انتخاب بر اساس مشارکت و شایستگی های شخصی یا اعضای خانواده امپریالیستی است. افرادی که با این روش انتخاب شده اند ، آموزش را طی نکردند. این روش قبل از قرن شانزدهم مورد استفاده قرار می گرفت.

    La روش دوم آموزش حرفه ای است اعضای خانواده امپریالیستی که رهبر نظامی بودند باید آموزش ببینند که در مدارس هنرهای رزمی به طور رسمی تبلیغ شوند. جیانگ وو [Giảng Võ] مدرسه اولین مدرسه هنرهای رزمی در آن زمان بود.

    جیانگ وو [Giảng Võ] مدرسه در ساخته شد ترنسپاندر [ترون] سلسله (1253) این مکانی برای رهبران نظامی و اعضای امپراتوری بود که می توانند هنرهای رزمی را برای انتخاب انتخاب کنند. از این مدرسه هنرهای رزمی ، دفترچه راهنمای نظامی نوشته شده بود ، که این کتاب درسی مبتنی بر تجربیات در میادین نبرد واقعی بود.

    بنابراین ، بسیاری از ژنرال های معروف ذکر شده در بالا در طی یافت شدند ترنسپاندر [ترون] سلسله.

    با این حال ، هر سلسله انتخاب های خاص خود را داشت. از اوایل Le [اما] سلسله (986) انتخاب رزمندگان فقط مبتنی بر آمادگی جسمانی بود (بدن سالم) یا اجراها (هنرهای رزمی).

    La Le [اماسلسله روش انتخاب خاص خود را داشت. تا زمان سلطنت لو دو تونگ [اما Dụ Tông(نام دوره بائو تایلندی است [Bảo Thái]) ، مواردی که در زمان سلطنت های Duong ، Tong ، Thanh شبیه سازی شده اند [آنگ ، تانگ ، تان] (ترینه کوئونگ [Trịnh Cườngسلطنت) ، که در آن زمان از روش بین المللی که در آن زمان چین استفاده می کرد ، پیروی کرد ، یک کشور قدرتمند با نفوذ در یک منطقه بزرگ ، به ویژه در شرق آسیا (ژاپن ، کره ، ویتنام).

    پس از آن ، اولین معاینات هنرهای رزمی در آغاز شد جیانگ وو [Giảng Võ] مدرسه در سال 1721 (سال دوم سلطنت بائو تایلندی [Bảo Thái]) آنجا ماندارینها نامیده می شدند گیائو پنجشنبه [giáo thụ(ماندارین مسئول آموزش در یک شهر) که آموزش هنرهای رزمی را برای ماندارینها با یک برنامه درسی خاص به نام کلاسیک های نظامی تحت نظر داشت.

    تا زمان سلطنت لو دو تونگ [اما Dụ Tông(1721) این که روش جدید تدریس برای همه به کار رفته است ، به روشی که امروزه ما آن را جامعه پذیری می نامیم. Vo Hoc [وای học] بنابراین ، دفتر مطالعات هنرهای رزمی (در پایتخت Thang Long [Thăng Long]) تحت کنترل یک نارنگی مسئول بود.

    از آن زمان ، مقررات و مقررات مربوط به مسابقات هنرهای رزمی ، به همان اندازه برای انتخاب نارنگی های ادبیات ، سختگیرانه تنظیم شد.

    در حالی که مسابقه ادبیات در سه سطح "thi huong، thi hoi، thi dinh"[thi hương، thi hội، thi hnh(معاینه استانی ، معاینه کلانشهرها ، امتحان دادگاه امپراتوری) ، مسابقات هنرهای رزمی فقط در دو سطح برگزار می شد. سطح اول بود بنابراین مس [باید(thi Huong [thi Hương])؛ سطح دوم Bac cu بود [Bửc cử(تی هوی [thi Hội]).
این رقابت چنان سختگیرانه بود که شاعر ترن ته Xuong [Trần Tế Xương] در امتحانات او مشکل داشت. او فریاد زد:

به مدت هشت سال او نتوانست به نقض مقررات امتحان [Tám năm không khỏi phạm trường quy] کمک کند.

    این مقررات به طور جدی برای مسابقات ادبیات و هنرهای رزمی اعمال می شد. برای آگاهی از داوطلبان می توان جدول مقررات را در خارج از مدرسه مشاهده کرد. ح. اوگر محتوای قوانین را ثبت کرد اما هان نام [هان نوم] چوب چوبی خیلی کوچک بود تا حاشیه نویسی شود (شکل) در مورد رقابت های هنرهای رزمی ، اولین قانون برای آوردن هیچ کتابی نبود. با این حال ، گاهی اوقات کتاب ها در مقیاس های کوچک بر روی پوست دانه های jackfruit کپی می شدند (امروزه دانش آموزان همچنین از نسخه های کوچک به نام phao [تقلب در امتحانات] استفاده می کنند).

توجه داشته باشید:
1: LÉON VANDERMEERSCH ، Le nouveau monde sinisé ، پاریس: سویل ، 1985.
◊ تصویر - منبع: Nguyễn Mạnh Hùng در "Kỹ thuật của người An Nam" (تکنیک du peuple Annamite) از H. Oger در هانوی (1908-1909)

بان توو THU
11 / 2019

بیشتر ببین:
◊  سربازان و اسلحه ها

(بازدید بار 2,161، بازدیدکننده داشته است 1 امروز)
en English
X